माझं नाव रितेश आहे. तेव्हा मी २२ वर्षांचा होतो, पुण्यात इंजिनिअरिंगचं शिक्षण घेत होतो आणि हॉस्टेलच्या कंटाळ्यातून सुटका मिळवण्यासाठी मित्रांसोबत एका छोट्या फ्लॅटमध्ये भाड्याने राहत होतो. आयुष्य खूप मजा-मस्तीने भरलेलं होतं, पण पुढे जे घडलं त्याने माझ्या मनात कायमची आग पेटवली.
जसवंत भाऊ आणि त्यांची पत्नी, मंजुळा वहिनी, आमच्या शेजारच्या फ्लॅटमध्ये राहत होते. जसवंत भाऊ दिवसभर ऑफिसमध्ये असायचे, रात्री दारू प्यायचे आणि मग घोरत बसायचे. वहिनी एकटेपणाची बळी होती. मंजुळा वहिनी साधारण २७ किंवा २८ वर्षांची असावी, पण तिची शरीरयष्टी अशी होती की तिला नुसतं पाहिल्यावरही कोणाचं लिंग ताठ व्हायचं. गोरा रंग, ब्लाऊजमध्ये न मावणारे भरगच्च स्तन, रुंद कंबर, जाडजूड मांड्या आणि चालताना आपोआप माझं लक्ष वेधून घेणारे डोलणारे नितंब. ओठ गुलाबी, डोळे काजळाने भरलेले आणि हृदयाला बाणासारखं भेदणारं हास्य. जसंवत भाऊ ची धाकटी बहीण, शीला, कधीकधी त्यांना भेटायला यायची. शीला कॉलेजमध्ये होती, साधारण १९-२० वर्षांची. ती नाजूक बांध्याची होती, पण तिचं शरीर मात्र अत्यंत आकर्षक होतं. छोटे स्तन, बारीक कंबर आणि इतके घट्ट नितंब की जणू तिच्या जीन्समधून बाहेर डोकावत होते. तिच्या डोळ्यांत खोडकरपणा होता आणि तिच्या ओठांवर नेहमी एक मंद स्मितहास्य असे.
एके दिवशी, जसंवत भाऊ आणि वहिनी त्यांच्या गावी निघून गेले. त्या काळी मोबाईल फोन नव्हते आणि लँडलाईन फोन मिळणेही कठीण होते. शीला त्यांच्या फ्लॅटमध्ये एकटीच राहिली. अनेक दिवस गेले, पण काहीच बातमी नव्हती. एके संध्याकाळी, साधारण आठ वाजता, माझ्या दारावर कोणीतरी टकटक केली. जेव्हा मी दार उघडले, तेव्हा शीला तिथे उभी होती – साधा सलवार-कमीज, तिचा दुपट्टा निसटलेला होता, तिचे केस विस्कटलेले होते. तिच्या डोळ्यांत भीती होती आणि आणखी काहीतरी, जे मला लगेच समजले.
"रितेश भाऊ ... प्लीज माझ्यासोबत गावी चल. भाऊ आणि वहिनी अजून परत आले नाहीत, आणि मला एकटं राहायला भीती वाटतेय."
मी हसून म्हणालो, "अगं, मी माझ्या लहान बहिणीसाठी माझा जीवसुद्धा देईन."
पण मी मनातल्या मनात विचार केला, "एका अनोळखी व्यक्तीची बहीण ही बहीण तरी असते का?" दुसऱ्या दिवशी सकाळी, आम्ही दोघे बसने गावी गेलो. गावातलं घर जुनं होतं, त्याला एक मोठं अंगण होतं आणि चोहीकडे शेतं होती. जसंवत भाऊ कुठेच दिसत नव्हते. वहिनी शेतातून परत येत होत्या—घामाने भिजलेली त्यांची साडी अंगाला चिकटली होती, गळ्यात मंगळसूत्र लटकत होतं, ओला ब्लाउज त्यांच्या स्तनांचा आकार दाखवत होता. मला पाहताच त्यांचे डोळे चमकले.
"हे रितेश... तू? आणि शीला?"
मी विचारलं, "भाऊ कुठे आहेत?"
वहिनीने ओठ चावले, "का... मी एकटीच पुरेशी आहे का? मी भाऊ शिवाय राहू शकत नाही का?" शीला हसली, "वहिनी, आम्ही तुम्हालाच शोधत आलो आहोत."
आमच्या बोलण्यातून सत्य समोर आले. कोणीतरी जसंवत भाऊ ला एक जुनी अफवा सांगितली होती की, मंजुळाचे लग्नाआधी रतिलाल नावाच्या मुलासोबत अफेअर होते. त्या दिवसापासून भाऊ चे वागणे बदलले. तो सकाळी शेतात जायचा, रात्री परत यायचा, जेवण करायचा आणि झोपायचा. ना बोलणं, ना स्पर्श, ना सेक्स. वहिनी तब्बल दोन महिने त्यासाठी तळमळत होत्या. त्यांच्या डोळ्यांतून त्यांच्या आतली आग स्पष्ट दिसत होती.
जेवणानंतर आम्ही तिघे एकाच खोलीत होतो. दिवे मंद होते आणि बाहेर रातकिडे ओरडत होते. शीलाने थेट प्रश्न विचारला, "वहिनी, खरं सांगा... याआधी कोणी तुमच्यासोबत सेक्स केला आहे का?"
वहिनी लाजून हळूच म्हणाल्या, "नाही... आमच्या लग्नाच्या रात्री तुमच्या भावानेच पहिल्यांदा केलं होतं. रक्तसुद्धा आलं होतं, त्याने स्वतः पाहिलं होतं."
शीलाने माझ्या मांडीवरून हात फिरवला आणि हळूच म्हणाली, "मग आता काय... वहिनीची दोन महिन्यांची तहान कोणी भागवणार का?"
जणू काही वीजच चमकली. वहिनीचा श्वास जलद झाला. शीलाने वहिनीचा हात घेतला, आपली बोटे तिच्या तळहातावरून फिरवली, मग हळुवारपणे तिच्या गालावरून फिरवली. वहिनी काहीच बोलली नाही, फक्त डोळे मिटून घेतले. शीलाने तिला आपल्या मांडीवर ओढले. आमची शरीरं एकमेकांना चिकटली. शीलाने आपले ओठ वहिनीच्या ओठांवर ठेवले. आधी हलकासा स्पर्श, मग जीभ आत. एक दीर्घ, खोल, ओलं चुंबन. वहिनीच्या साडीचा पदर खाली सरकला, तिचे स्तन वर-खाली होत होते.
माझा लिंग ताठ झाला आणि पायजम्यातच दुखू लागला. शीलाने चुंबन थांबवले, माझ्याकडे पाहिले, हसली आणि म्हणाली, "दादा, तू म्हणायचास की तुला वहिनीचे स्तन दाबावेसे वाटत होते? आज ती संधी आहे." मी अडखळत म्हणालो, "मी तुझ्या स्तनांबद्दल बोलत होतो..."
शीला हसली, "भाऊ बहिणीच्या स्तनांना हात लावत नाही... तो वहिनीच्या स्तनांना हात लावू शकतो, बरोबर?"
वहिनी लाजून लाल झाली आणि तिने आपल्या साडीचा पदर पूर्णपणे खाली टाकला, मग तिने ब्लाऊजची बटणे काढली. उफ्फ... काय दृश्य होतं ते! दोन जड, रसरशीत स्तन, ताठरलेले गुलाबी निप्पल, आणि त्यावरच्या फिकट निळ्या शिरा दिसत होत्या. मी दोन्ही स्तन माझ्या हातात घेतले - उबदार, मऊ, जड. मी त्यांना दाबले, दाबले, बोटांनी निप्पल पिळले. वहिनीने एक सुस्कारा सोडला, "उफ्फ... रितेश..."
शीलाने माझा पायजमा खाली ओढला, आणि माझे ७ इंच जाड लिंग बाहेर आले - ताठरलेले, शिरा फुगलेल्या, आणि शिश्नाग्र लाल झालेलं. तिने ते मुठीत घट्ट पकडले आणि हळू हळू हलवू लागली. मग, वहिनीला पलंगावर झोपवून, तिने तिचा सलवार-कमीज काढून टाकला. तिची कुमारी योनी हलक्या केसांनी भरलेली होती, तिची गुलाबी चीर चमकत होती. ती वहिनीच्या मांडीवर बसली होती, त्यांच्या योनी एकमेकांना घासल्या जात होत्या. दोन महिन्यांच्या तहानने वहिनीची योनी पूर्णपणे ओली झाली होती आणि शीलाच्या कुमारी योनीतूनही रस पाझरत होता. खोलीत चिकट आवाज घुमत होते.
मी मागून शीलाचे नितंब पकडले आणि माझा लिंग तिच्या नितंबांच्या फटीत घासू लागलो. शीला कण्हली, "आधी वहिनीला झव, दादा... बिचारी मुलगी तळमळत आहे."
वहिनीने आपल्या मांड्या पसरवल्या आणि आपली साडी कमरेपर्यंत उचलली. तिची योनी पूर्णपणे उघडी होती—गुलाबी, जाड ओठ, मध्यभागी एक गुळगुळीत खड्डा, तळमळत होती. मी माझ्या लिंगाचे टोक त्यावर ठेवले आणि एक जोरदार धक्का दिला. संपूर्ण लिंग एका दणक्याने आत गेले. वहिनीची योनी उबदार, मऊ आणि रसदार होती. "आह्ह्ह... मेहुणे... मला मारून टाका..." तिचा आवाज थरथरत होता.
मी तिची कंबर धरली आणि अधिक वेगाने धक्के देऊ लागलो. प्रत्येक धक्क्याने वहिनीचं शरीर थरथरत होतं, तिचे जड स्तन माझ्या छातीवर आदळत होते. शीला तिच्यावर वाकली, तिचे ओठ चोखत होती आणि तिचा एक स्तन दाबत होती. फक्त बारा-पंधरा धक्क्यांतच वहिनीला चरमसुख मिळालं – तिच्या योनीने माझं लिंग घट्ट पकडलं, रसाचा एक लोंढा बाहेर पडला. कंबर वर उचलून ती ओरडली, "बस झालं... झालं... आह्ह्ह... मी मेले..."
जेव्हा मी बाहेर काढलं, तेव्हा माझं लिंग रसाने भिजलं होतं. शीलाने लगेच तिची गांड मागे ढकलली. मी माझं लिंग तिच्या कुमारी योनीवर ठेवलं. सुरुवातीला फक्त लिंगाचं टोक आत गेलं, पण शीलाने दात आवळले, "आत घाल, दादा... पूर्ण... मला फाडून टाक..." मी एक जोरदार धक्का दिला. धक्क्याने ती सील तुटली, थोडं रक्त आलं. शीला मोठ्याने किंचाळली, मग तिने कंबर हलवायला सुरुवात केली. "आता वेदना कमी झाली आहे... मला झव... तुझ्या पूर्ण ताकदीने..."
मी त्या दोघींना एकामागून एक झवत राहिलो. कधी वहिनीची सैल, रसरशीत योनी, तर कधी शीलाची घट्ट, कुमारी योनी. दोघीही पूर्णपणे धुंद झाल्या होत्या—त्यांना लाज किंवा संकोच नव्हता. वहिनी वारंवार म्हणत होती, "आणखी जोरात झव, मेहुण्या... आज मला फाडून टाक..." शीला किंचाळत होती, "दादा... मी तुझी वेश्या आहे... मला रोज झव..."
तो संभोग तब्बल पंचेचाळीस मिनिटे चालला. मी सर्वात आधी वहिनीच्या योनीत वीर्यस्खलन केले, तिचे गर्भाशय गरम वीर्याने भरून टाकले. मध्येच, शीला तीनदा आणि वहिनी चारदा वीर्यस्खलन करून गेली. मग, शीलाने माझे लिंग तोंडात घेतले, घशापर्यंत खाली नेले, ते चोखले आणि चाटले. दहा मिनिटांतच माझे लिंग पुन्हा ताठ झाले. यावेळी, मी शीलाला जमिनीवर झोपवले, तिचे पाय माझ्या खांद्यावर ठेवले आणि जोरात धक्के दिले. तिच्या योनीतून चिकट आवाज येत होते. आम्ही दोघांनीही एकत्र वीर्यस्खलन केले—मी तिच्या गर्भाशयात आणखी एक वीर्याचा साठा ओतला.
वहिनीनेही माझे लिंग तोंडात घेतले आणि चोखले, मला तिच्या तोंडात वीर्यस्खलन करू दिले. तिने सर्व वीर्य गिळले, ओठ चाटले आणि म्हणाली, "वहिनीचा रस... किती स्वादिष्ट..."
आम्ही तिघेही थकलेले, नग्न अवस्थेत झोपी गेलो. सकाळी भाऊ परत आला आणि पुढे काय झाले हे कोणालाच माहीत नव्हते. आम्ही तिघे पुण्याला परत आलो.
त्या दिवसानंतर, मंजुळा वहिनी आणि शीला दोघीही माझ्या झाल्या. जेव्हा जेव्हा संधी मिळायची—कधी भाऊ बाहेर असताना, तर कधी रात्री गुपचूप—आम्ही तिघेही रात्र पेटवून द्यायचो. वहिनीची रसरशीत योनी आणि शीलाची घट्ट तारुण्य—दोघांमध्येही वेगवेगळे सुख होते.
आजही, तो दिवस आठवला की माझे लिंग आपोआप ताठ होते.
